Author: TELO Admin

ஐக்கிய நாடுகள் மனித உரிமைகள் பேரவையின் 46 ஆவது கூட்டத்தொடரில் வௌிவிவகார அமைச்சர் அளித்த பதில் தொடர்பில் மனித உரிமைகள் கண்காணிப்பகம் அதிருப்தி தெரிவித்துள்ளது.

இலங்கையின் வௌிவிவகார அமைச்சர் தினேஷ் குணவர்தன சர்வதேசக் குற்றங்களை மறுப்பதாகவும் பொறுப்புக்கூறலை நிராகரிப்பதாகவும் மனித உரிமைகள் பேரவையின் அறிக்கையை திட்டமிட்ட பிரசாரம் என கூறி நிராகரிப்பதாகவும் கூறியதாக கண்காணிப்பகத்தின் ஜெனிவாவிற்கான பணிப்பாளர் ஜோன் பிஷர் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

இதைக்கேட்ட பின்னர், நீதியை பின்தொடர்வதற்கான நோக்கம் இலங்கை அரசாங்கத்திற்கு உள்ளது என்பதை எவராலும் நம்ப முடியாது என அவர் சுட்டிக்காட்டியுள்ளார்.

ஆகவே, சர்வதேச பொறுப்புக்கூறல் தற்போது அவசியமாகியுள்ளது என மனித உரிமைகள் கண்காணிப்பகத்தின் ஜெனிவாவிற்கான பணிப்பாளர் ஜோன் பிஷர் வலியுறுத்தியுள்ளார்.

கடந்த ஓராண்டு கால நடைமுறைகளைத் தொகுத்துப் பார்த்தால் இலங்கை அரசாங்கம் இந்தியா தொடர்பாக ஒரு ஸ்திரமான அணுகுமுறையைக் கொண்டுருக்கிறதா என்ற கேள்வி எழுகிறது. கொழும்பு துறைமுகத்தின் கிழக்கு முனையத்தை நிர்மாணிக்கும் வேலைகளை இந்தியா மற்றும் ஜப்பானுடன் சேர்ந்து செய்வதற்கு இலங்கை அரசாங்கம் 2019இல் உடன்படிக்கையில் கைச்சாத்திட்டது. ஆனால், கோட்டாபய ஆட்சிக்கு வந்தபின்னர் அது தொடர்பான முடிவுகள் தடுமாறத் தொடங்கின.

இந்தியாவின் அதானி குழுமத்திடம் அந்த முனையத்தை நிர்மாணிப்பதற்கான பணிகள் ஒப்படைக்கப்படும் என்றும் அறிவிக்கப்பட்டது. அதன்பின்னர், துறைமுக ஊழியர்கள் சங்கம் அதற்கு எதிர்ப்புத் தெரிவிப்பதாகக் கூறப்பட்டது. துறைமுக ஊழியர் தொழிற் சங்கங்களின் பின்னணியில் சீனத் தூதரகம் இருப்பதாக ஒரு தகவல் கொழும்பில் உண்டு.

இவ்வாறு, தொழிற் சங்கங்கள் எதிர்ப்பதனால் கிழக்கு முனையத்தைத் தரவில்லை. மேற்கு முனையத்தைத் தருகிறோம் என்று இலங்கை அரசாங்கம் பின்னர் கூறியது. ஆனால், அதன்பின்னர் அதையும் தரமாட்டோம் என்று கூறியது. இந்நிலையில், கடந்த ஓராண்டு காலப் பகுதிக்குள் கிழக்கு முனைய விவகாரத்தில் அரசாங்கம் உறுதியாக இல்லை என்பது மட்டும் தெரிகிறது.

அடுத்த பிரச்சினை யாழ்ப்பாணத்தில் கட்டி முடிக்கப்பட்டிருக்கும் கலாசார மண்டபம். இந்த மண்டபத்தை இந்தியா கட்டிக் கொடுத்தது. அதை நிர்வகிப்பதற்குரிய ஊழியர் பலமும் அதற்கு வேண்டிய தொழில் திறனும் நிதி வளமும் தன்னிடம் இல்லை என்று முன்னாள் யாழ். மாநகர சபை முதல்வர் கூறிவிட்டார். எனவே, அந்த மண்டபத்தை மத்திய அரசாங்கமே பராமரிக்கக் கூடும் என்ற ஊகங்கள் எழுந்தன.

எனினும், அது யாழ்ப்பாணத்துக்கு என்று கட்டப்பட்ட ஒரு கலாசார மண்டபம் என்பதனால் அதனை துறைசார் தமிழர்களே நிர்வகிக்க வேண்டும் என இந்தியா விரும்பியதாகத் தெரிகிறது. எனவே, அதற்குரிய ஒரு குழுவை உருவாக்கி அதற்குத் தேவைப்பட்ட ஏற்பாடுகளையும் செய்யுமாறு இலங்கை அரசாங்கத்திடம் இந்தியா கேட்டதாக ஒரு தகவல் உண்டு. இந்தியத் தூதுவரை சந்தித்த சம்பந்தரும் அந்த மண்டபத்தை இந்தியப் பிரதமரே வந்து திறந்து தம்மிடம் கையளிக்க வேண்டும் என்று கேட்டிருந்தார்.

ஆனால், இடையில் வந்த ஒரு செய்தியின்படி அந்த மண்டபத்தை மத்திய அரசாங்கத்தின் கலாசார அமைச்சு பொறுப்பேற்கப் போவதாக தகவல்கள் தெரிவித்தன. இதனிடையே, யாழ். மாநகரசபை முதல்வராக இருந்த ஆர்னோல்ட் பதவியிழந்தார். மணிவண்ணன் புதிய முதல்வராக வந்தார். பதவியேற்றதும் அவர் கலாசார மண்டபம் தொடர்பான ஒரு சந்திப்புக்கு கொழும்புக்குச் சென்றார். அச்சந்திப்பில், யாழ்ப்பாணத்தில் உள்ள இந்தியத் துணைத்தூதரும் மணிவண்ணனும் மத்திய அரசாங்கம் சம்பந்தப்பட்ட அதிகாரிகளும் பங்குபற்றினார்கள்.

கலாசார மண்டபத்தை நிர்வகிப்பதற்குத் தேவையான நிதி ஆளனி என்பவற்றோடு உரிய தொழில்சார் பயிற்சிகளை மாநகர சபைக்கு வழங்கினால் தன்னால் அதை நிர்வகிக்க முடியும் என மணிவண்ணன் உறுதியளித்துள்ளார். அருகிலிருந்த இந்தியத் துணைத்தூதுவர் அவ்வாறு ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு யாழ். மாநகரசபைக்கு உதவி புரிய இந்தியா தயார் என்றும் உறுதி கூறியுள்ளார்.

இந்நிலையில், அங்கே பிரசன்னமாகியிருந்த மத்திய அரசாங்கத்தின் அதிகாரி ஒருவர், மணிவண்ணனைப் பார்த்து நீங்கள் இந்தியாவை நம்பக்கூடாது. அரசாங்கத்தை நம்பவேண்டும் என்ற தொனிப்படக் கருத்துக் கூறியுள்ளார்.

மண்டபம் திறக்கப்படும் நிகழ்வை பிரம்மாண்டமாக ஒழுங்கு செய்யவிருப்பதாகவும் அதில், இசையமைப்பாளர் ரஹ்மான் தன்னுடைய இசைக் குழுவோடு பங்குபற்றுவார் என்றும் தகவலறிந்த வட்டாரங்கள் தெரிவித்தன. எனினும், கலாசார மண்டபத்தைப் படைத் தரப்பிடம் ஒப்படைக்கப் போவதாக கடந்த வாரம் தகவல்கள் வெளியாகியுள்ளன. ஆனால், இத்தகவல்கள் வெளியாகிய சில நாட்களில் தமிழ் நாட்டுக்கு விஜயம் செய்த இந்தியப் பிரதமர் ஆற்றிய தனது உரையில் கலாசார மண்டபத்தைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

அதேசமயம், கடந்த செவ்வாய்க்கிழமை யாழ். மாநகரசபை ஒரு தீர்மானத்தை நிறைவேற்றியிருக்கிறது. இதன்படி, கலாசார மண்டபத்தை மாநகர சபையே நிர்வகிக்கப்போவதாக அறவித்துள்ளது.

அடுத்த விடயம் பலாலி விமான நிலையம். ரணில் விக்ரமசிங்கவின் ஆட்சிக் காலத்தில் அவசர அவசரமாக அது திறக்கப்பட்டது. அரசாங்கம் மாறினால் அதைத் திறப்பது கடினமாக இருக்கலாம் என்று கருதியே அவ்வாறு அது அவசரமாகத் திறக்கப்பட்டது. ஆனால், கொவிட்-19 சூழலைக் காட்டி அது மூடப்பட்டது. இன்றுவரை திறக்கப்படவில்லை. அரசாங்கம் அதைத் திறக்குமா, இல்லையா என்பதை பொறுத்திருந்தே பார்க்க வேண்டும்.

அடுத்த விடயம் காங்கேசன்துறையில் இருந்து காரைக்காலுக்கு கப்பல் சேவை. மறவன்புலவு சச்சிதாநந்தனின் கற்பனையாகவே அது இன்று வரை காணப்படுகிறது. அவ்வாறு பயணிகள் சேவையை தொடங்குவதற்குத் தேவையான பெரிய பயணிகள் கப்பல் இலங்கையிடமும் கிடையாது இந்தியாவிடம் கிடையாது. அதை வேறு நாட்டிடமிருந்து வாடகைக்குப் பெற்றுக் கொள்ளவேண்டும் என்று கூறப்படுகிறது. இது தொடர்பாக இந்திய அதிகாரிகளும் அரசியல்வாதிகளும் அவ்வப்போது கருத்துக் கூறிவருகிறார்கள். ஆனால், நடைமுறையில் கப்பல் ஓடவில்லை.

இதைப் போன்ற மற்றொரு விடயம், மன்னாரில் பியர் துறைமுகத்திலிருந்து இந்தியாவுக்கு போவதற்குரிய ஒரு பயணிகள் கப்பல் சேவை. இதுவும் இந்தியாவின் விருப்பத் திட்டங்களில் ஒன்றாக உள்ளதே தவிர நடைமுறையாகவில்லை.

இதில் ஆகப் பிந்திய விடயம் யாழ்ப்பாணத்தின் தீவுகளில் காற்றாலை மின் உற்பத்திக்காக சீன நிறுவனம் ஒன்றுக்கு இடங்கள் வழங்கப்படும் என்று அரசாங்கம் அண்மையில் அறிவித்திருந்தமையாகும். அதற்கு வேண்டிய அமைச்சரவை ஒப்புதலும் பெறப்பட்டது. ஆனால், சில தினங்களுக்கு முன்பு கிடைத்த செய்திகளின்படி அத்திட்டத்தை இந்தியாவிடம் கையளிக்கப் போவதாக கூறப்படுகிறது. அதற்கு வேண்டிய 12 மில்லியன் டொலர் பணத்தை இந்தியா இலங்கைக்கு உதவியாக வழங்கும் என்றும் கூறப்படுகிறது.

ஆனால், அமைச்சரவை இணைப் பேச்சாளர் உதய கம்மன்பில அத்திட்டத்தை சீனாவுக்கு வழங்கும் முடிவில் மாற்றமில்லை என சில நாட்களுக்கு முன்னர் கூறியுள்ளார்.

இவ்வாறான, ஒரு பின்னணியில்தான் அண்மையில் நடந்துமுடிந்த பொத்துவில் தொடக்கம் பொலிகண்டி வரையிலுமான பேரணியை சிலர் இந்தியாவின் ஏற்பாடு என்றும் கூறிவருகிறார்கள். இராணுவத் தளபதி சவேந்திர சில்வா அது புலம்பெயர் தமிழர்களின் ஏற்பாடு என்று கூறுகிறார். ஆனால், அரசாங்கத்தின் கிழக்குக்கான முகவரான பிள்ளையான் அணியைச் சேர்ந்த அரங்கம் பத்திரிகை அந்தப் பேரணி இந்தியாவின் ஏற்பாடு என்று ஒரு கட்டுரை எழுதியிருக்கிறது.

இந்தியாவின் ஏற்பாடு என்றபடியால்தான் பொலிஸாரும் அரச படைகளும் பேரணியைத் தடுக்கவில்லை என்றும் அக்கட்டுரை ஒரு தர்க்கத்தை முன்வைக்கின்றது. கிழக்கு முனையம் தொடர்பாக இலங்கை அரசாங்கத்தின் நிலைப்பாட்டை எதிர்த்து அரசாங்கத்துக்கு அழுத்தத்தை பிரயோகிக்கும் ஒரு உத்தியாக மேற்படி பேரணியின் பின்னணியில் இந்தியாவே நின்றதாக அரங்கம் பத்திரிகை கூறுகிறது.

எனவே, மேற்கண்ட அனைத்தையும் தொகுத்துப் பார்த்தால் ஒன்று தெளிவாகத் தெரிகிறது. இலங்கை அரசாங்கம் இந்தியா முதலில் என்று தனது வெளியுறவுக் கொள்கையைப் பிரகடனப்படுத்திய பின்னரும்கூட நடைமுறையில் நிலைமைகள் அவ்வாறு இல்லை. சீனாவை நோக்கிப் போவது போல அல்லது இந்தியாவிடமிருந்து விலகிச் செல்வது போல அல்லது இந்தியாவுக்குப் பாதகமான கேந்திர முக்கியத்துவம் மிக்க சில நடவடிக்கைகளை எடுப்பது போல ஒரு தோற்றத்தைக் காட்டி அதன்மூலம் அரசாங்கம் தன்னுடைய பேரத்தை அதிகப்படுத்தி வருகிறதா என்ற கேள்வி இங்கு முக்கியமானது.

இதன் விளைவாகத்தான் கடந்த கிழமை தமிழ்நாட்டுக்கு விஜயம் செய்த இந்திய பிரதமர், ஈழத் தமிழர்கள் தொடர்பாகப் பேச வேண்டிய ஒரு நிலைமை ஏற்பட்டதா? அது போலவே இந்திய அமைச்சர் ஒருவர் பாரதிய ஜனதாக் கட்சியை இலங்கைக்கும் விஸ்தரிக்கப் போவதாகக் கூறியதை மறவன்புலவு சச்சிதானந்தன் ஆமோத்தித்துள்ளார் என்பதும் எதைக் காட்டுகிறது? இலங்கை மீதான இந்திய அழுத்தப் பிரயோக உத்தியின் பிந்திய வடிவமா இது?

ஆயின், நடக்கவிருக்கும் ஜெனீவா கூட்டத் தொடரில் இந்தியாவின் நிலைப்பாடு எவ்வாறு அமையும்? இது தொடர்பாக அரசாங்கம் இந்தியாவுக்கு அனுப்பிய கடிதத்துக்கு இந்தியா இக்கட்டுரை எழுதப்படும் நாள் வரையிலும் பதிலளித்திருக்கவில்லை.

இந்தியாவின் நிலைப்பாடு எப்படியும் அமையலாம். இந்தியப் பேரரசு தனது நலன்களின் நோக்கு நிலையிலிருந்தே அதை முடிவெடுக்கும். ஆனால், ஈழத் தமிழர்கள் தமது நலன்களின் அடிப்படையில் முடிவுகளை எடுப்பதற்கு வேண்டிய தயாரிப்புக்களுடன் காணப்படுகிறார்களா என்பதே இங்குள்ள முக்கியமான கேள்வியாகும்.

இந்தியா – சீனா என்ற இரண்டு துருவ இழுவிசைகளுக்கும் இடையே சுழித்தோடி அரசாங்கம் தனது பேரத்தை அதிகப்படுத்திவரும் ஒரு பின்னணியிலும் சில நாட்களுக்கு முன்பு வெளிவந்த அடுத்த ஐ.நா. தீர்மானத்தின் முதல் வரைபானது ஐ.நா. மனித உரிமைகள் ஆணையாளரின் அறிக்கையிலிருந்து பாரதூரமான விதங்களில் வேறுபட்டிருக்கும் ஒரு சூழலிலும் தமிழ் மக்கள் என்ன செய்யப் போகிறார்கள்?

அரசியல் ஆய்வாளர் நிலாந்தன்

இலங்கைக்கு எதிராக ஜெனிவாவில் எந்தவொரு தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்டாலும் அதனை எதிர்த்து அனைத்து நாடுகளும் வாக்களிக்க வேண்டுமென இலங்கை வலியுறுத்திக் கேட்டுக்கொண்டுள்ளது.

ஐ.நா. மனித உரிமைகள் ஆணைக்குழுவின் 46 ஆவது கூட்டத்தொடரின் 2 ஆவது நாளில் இலங்கையின் வெளிவிவகார அமைச்சர் தினேஸ் குணவர்தன உரையாற்றிய போதே மேற்கண்டவாறு கேட்டுக்கொண்டார்.

இலங்கையில் தேசிய நல்லிணக்கம் நிலையான அமைதி மற்றும் மனித உரிமைகள் பொறுக்கூறல் போன்ற விடயங்களில் ஆக்கபூர்வமான முன்னெடுப்புக்களை மேற்கொண்டுள்ளது.

இவ்வாறானதொரு நிலையில், அநாவசியமான அழுத்தங்களையும் தலையீடுகளையும் இலங்கை விரும்பவில்லையெனவும் வெளிவிவகார அமைச்சர் தினேஸ் குணவர்தன வலியுறுத்திக் கேட்டுக்கொண்டார்.

உரையின் முழுவடிவம் வருமாறு,

கௌரவ வெளிநாட்டு அமைச்சரின் அறிக்கை

ஐ.நா. மனித உரிமைகள் பேரவையின் 46வது அமர்வின் உயர் மட்டப் பிரிவு

2021 பெப்ரவரி 22, ஜெனீவா

தலைவர் அவர்களே,

உயர் ஸ்தானிகர் அவர்களே,

மரியாதைக்குரிய தூதுவர்களே,

கனவான்களே மற்றும் கனவாட்டிகளே,

இன்று நான் உங்கள் மத்தியில் உரையாற்றும்போது, முன்னோடியில்லாத வகையில் பிரச்சாரங்கள் மேற்கொள்ளப்பட்ட இலங்கை குறித்த அறிக்கையை மனித உரிமைகள் உயர் ஸ்தானிகர் அலுவலகம் வெளியிட்டுள்ளது.

இலங்கையை இன அடிப்படையில் பிரித்து ஒரு தனி அரசை உருவாக்க வேண்டும் என்ற நோக்கில், மூன்று தசாப்தங்களாக நீடித்த பயங்கரவாத பிரச்சாரத்திற்குப் பின்னர், உலகின் இரக்கமற்ற பயங்கரவாத அமைப்பிலிருந்து ஒற்றையாட்சி அரசு, இறையாண்மை மற்றும் பிராந்திய ஒருமைப்பாட்டைப் பாதுகாப்பதற்காக, இலங்கையின் வீர ஆயுதப் படைகள் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளை இராணுவ ரீதியாக நடுநிலையாக்கின.

இலங்கையில் பணியாற்றிய ஜனாதிபதி மற்றும் இலங்கையின் எல்லைகளுக்கு அப்பால் தனது பயங்கரவாதத்தை விரிவுபடுத்தி இந்தியாவின் முன்னாள் பிரதமர் ஆகிய இரண்டு உலகத் தலைவர்களைக் கொலை செய்த உலகின் ஒரே பயங்கரவாத அமைப்பு தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் ஆகும்.

பயங்கரவாதத்தின் முடிவானது, அனைத்து உரிமைகளிலும் மிகவும் மதிக்கத்தக்க உரிமையான, சிங்கள, தமிழ் மற்றும் முஸ்லிம்கள் ஆகிய அனைத்து இலங்கையர்களின் உயிர் வாழ்வதற்கான உரிமைக்கு உத்தரவாதம் அளித்தது.

ஆயினும்கூட, இலங்கைக்கு எதிராக ஆதாரமற்ற தீர்மானத்தைக் கொண்டுவருவதில் இலங்கைக்கு எதிராக மேலாதிக்க சக்திகள் ஒன்றிணைந்ததுடன், அது இன்றும் கூட இலங்கையின் தரப்பில் இருக்கும் நட்பு நாடுகளின் ஆதரவால் தோற்கடிக்கப்பட்டது. இந்த சபைக்கு முற்றிலுமான அரசியல் நோக்கங்கள் குறித்து மேலும் தீர்மானங்கள் முன்வைக்கப்பட்டன. ஒவ்வொரு நிகழ்விலும், நடைமுறை முறைகேடுகளையும், இதுபோன்ற செயன்முறைகள் ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் அனைத்து உறுப்பு நாடுகளையும் பாதிக்கும் ஆபத்தான முன்னுதாரணத்தை எவ்வாறு அமைக்கும் என்பதையும் இலங்கை முன்வைத்தது.

2015ஆம் ஆண்டில் இலங்கையில் பதவியேற்ற அரசாங்கம், மனித உரிமைகள் அரங்கில் முன்னோடியில்லாத வகையில், எமது சொந்த நாட்டிற்கு எதிரான தீர்மானம் 30/1 இன் இணை அனுசரணையாளர்களாக இணைந்தது. அது இலங்கையின் அரசியலமைப்பிற்கு இணங்காத மற்றும் வழங்க முடியாத பல கடமைகளை நிறைவேற்றியது. இது 2019இல் இடம்பெற்ற ஈஸ்டர் ஞாயிறு தின பயங்கரவாதத் தாக்குதல்களைப் புதுப்பிக்கும் நிலைக்கு தேசிய பாதுகாப்பை இட்டுச் சென்றதுடன், இதனால் நூற்றுக்கணக்கானோர் கொல்லப்பட்டனர்.

இலங்கை மக்கள் இந்தத் தீர்மானத்தை நிராகரித்தமையானது, 2019 நவம்பரில் அதிமேதகு கோட்டாபய ராஜபக்ஷ அவர்களுக்கு வழங்கிய ஆணையின் மூலம் தெளிவாக வெளிப்பட்டது. இந்த ஆணையின் அடிப்படையில் இந்த சபையின் 43வது அமர்வில் இந்தத் தீர்மானத்தின் இணை அனுசரணையில் இருந்து இலங்கை விலகுவதாக அறிவித்தேன். இந்த சபை உட்பட ஐ.நா. அமைப்புடன் தொடர்ந்தும் ஈடுபடுவதற்கான இலங்கை அரசாங்கத்தின் உறுதிப்பாட்டையும் நான் வெளிப்படுத்தினேன்.

மனித உரிமைகள் உயர் ஸ்தானிகர் அலுவலகத்திற்கு இலங்கை மேற்கொண்டுள்ள இந்த தன்னார்வக் கடமைகளை இலங்கையின் அரசியலமைப்புக்கு உட்பட்ட வகையில் செயற்படுத்துவதிலான தற்போதுள்ள வழிமுறைகளின் தொடர்ச்சி, ஒரு உயர் நீதிமன்ற நீதிபதியின் தலைமையில் விஷேட விசாரணை ஆணைக்குழுவொன்றை நியமித்தல், நிலையான அபிவிருத்தி இலக்குகளை அடைதல், காணிகளைத் திருப்புவதிலான முன்னேற்றம், வாழ்வாதாரத்தைக் குறைத்தல் மற்றும் அதற்கான புதிய வழிகளை உருவாக்குதல் போன்ற முன்னேற்றங்கள் குறித்து 2020 டிசம்பரிலும், எமது கருத்துக்களுக்கான விரிவான புதுப்பிப்புக்களை 2021 ஜனவரியிலும் வழங்கியுள்ளோம்.

கடந்த ஆண்டு கோவிட்-19 தொற்றுநோயின் பாதிப்புக்களை இலங்கை எதிர்த்துப் போராடியபோதிலும், இந்த நடவடிக்கைகள் முன்னெடுக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த சவால்களுக்கு மத்தியிலும், நாங்கள் ஆகஸ்ட் 2020 இல் ஒரு சுதந்திரமான மற்றும் நியாயமான பொதுத் தேர்தலை நடாத்தி, ஆசியாவின் மிகப் பழமையான நாடாளுமன்ற ஜனநாயக நாடுகளில் ஒன்றான எமது நாட்டில், மூன்றில் இரண்டு பங்கு பெரும்பான்மையுடன் புதிய அரசாங்கம் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது.

மனித உரிமைகள் பேரவை மற்றும் அதன் பொறிமுறைகளுடன் ஒத்துழைப்பு மனப்பான்மை இருந்தபோதிலும், இலங்கைக்கு எதிராக செயற்படும் கூறுகள் இந்த அமர்வின் போது இலங்கைக்கு எதிராக மற்றொரு நாடு சார்ந்த தீர்மானத்தை முன்வைக்க உத்தேசித்துள்ளன என்பதுடன், இது மனித உரிமைகள் உயர் ஸ்தானிகர் அலுவலகத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது. இலங்கையின் இந்த நிராகரிக்கப்பட்ட அறிக்கை முக்கியமாக உள்நாட்டு விடயங்களின் பல சிக்கல்கள் மற்றும் இறையாண்மை கொண்ட சுய மரியாதை மிக்க நாட்டின் விடயங்களை உள்ளடக்கிய வகையில், நியாயமற்ற முறையில் அதன் நோக்கத்தை விரிவுபடுத்தி மேலும் ஆணையை வழங்கியுள்ளது.

இந்த சபையின் அவசரமான கவனத்தை ஈர்க்கும் ஒரு சூழ்நிலையை இலங்கை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றதா என்பது குறித்து தமது சொந்தத் தீர்ப்பை வழங்குவதற்காக இந்த சபையின் உறுப்பினர்கள் மற்றும் பார்வையாளர் அரசுகளுக்கு நான் விட்டு விடுகிறேன், அல்லது இந்தப் பிரச்சாரம் அடிப்படையில் ஒரு அரசியல் நடவடிக்கையாக இருக்குமாயின், இந்த சபை நிறுவப்பட்ட மதிப்புக்கள் மற்றும் கொள்கைகளுக்கு முரணானது. குறிப்பாக சில நாடுகளால் வெளிநாடுகளில் மேற்கொள்ளப்படும் இராணுவ நடவடிக்கைகளில், வழக்குத் தொடுப்பதில் இருந்தும் தமது வீரர்களைப் பாதுகாப்பதற்காக சட்டம் இயற்றப்படும் நேரத்தில், தமது நோக்கங்களின் போலி மற்றும் பாசாங்குத்தனமான தன்மையை மட்டுமே சுட்டிக்காட்டுகின்றது. இது பயங்கரவாதத்திற்கு எதிரான போராட்டத்தில் ஈடுபட்டுள்ள நாடுகளிடையே கணிசமான மன உறுதியை இழக்கச் செய்கின்றது.

செவிப்புலன், ஒருதலைப்பட்ச நடவடிக்கை அல்லது ஒரு கோண சந்தேகத்திற்குரிய ஆதாரங்களால் செல்லாமல், சபை செதில்களைக் கூட வைத்திருக்க வேண்டும், அதன் வழிகாட்டும் கொள்கைகளை பின்பற்றுதல் வேண்டும். இந்த சபையுடனான எமது தொடர்ச்சியான ஒத்துழைப்பு மற்றும் ஈடுபாடு இருந்தபோதிலும், இதுபோன்ற வெளிப்புறமாக இயக்கப்படும் விடயங்களை வலியுறுத்துவது பல சவால்களை ஏற்படுத்தும்.

இந்த சபை அறிந்திருப்பதைப் போன்று, கடந்த நூறு ஆண்டுகளில் இது முழு உலகிற்கும் ஒரு முக்கியமான நேரமாவதுடன், கோவிட்-19 தொற்றுநோயைக் கடப்பதற்கும், நொறுங்கிய பொருளாதாரங்களைப் புதுப்பிப்பதற்கும் நாம் எடுக்கும் முயற்சிகளில் நாம் ஒன்றுபட வேண்டும். இந்த சபை உறுப்பினர்களிடம் அதன் தொடர்ச்சியான ஈடுபாடு மற்றும் ஒத்துழைப்பை கவனத்தில் கொண்டு, இலங்கைக்கு எதிரான எந்தவொரு தீர்மானத்தையும் நிராகரிப்பதன் மூலம் எமக்கு ஆதரவளிக்குமாறு கேட்டுக்கொள்கின்றேன். இந்த சபையின் வளங்களும் நேரமும் இலங்கையில் எந்த அளவிற்கு பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன என்பது தேவையற்றது என நாங்கள் நம்புவதுடன், அது உலகளாவிய தெற்கின் இறையாண்மை நாடுகளுக்கு குறை ஊக்கமளிக்கும் செய்தியைக் கொண்டு செல்கின்றது.

இந்த சபைக்குள்ளான பிளவுகளிலிருந்து எழும் கோபம் மற்றும் வேதனையை விட, முன்னோடியில்லாத தொற்றுநோயை எதிர்கொள்வதன் மூலம், காலத்தின் தேவை ஒற்றுமையாகும். மேலே குறிப்பிடப்பட்டுள்ள சூழ்நிலைகளைப் பார்க்கும்போது, இந்தத் தீர்மானத்தை சபை நிராகரித்து, மூட வேண்டும் என கேட்டுக்கொள்கின்றோம்.

புத்த பகவானின் வார்த்தைகளை மேற்கோள் காட்டி நிறைவு செய்கின்றேன்.

‘சியலு சத்வயோ நிதுக் வெத்வா, நீரோகி வெத்வா, சுவபத் வெத்வா’.

எல்லா உயிரினங்களும் பாதுகாப்பாக இருக்கட்டும்,

எல்லா உயிரினங்களும் துன்பத்திலிருந்து விடுபடட்டும்,

எல்லா உயிரினங்களும் நன்றாகவும் மகிழ்ச்சியாகவும் இருக்கட்டும்.

நன்றி.

இலங்கையில் தமிழர்கள், சமாதானம், சமத்துவம் மற்றும் கௌரவத்துடன் வாழ்வதை உறுதி செய்வதற்கு, பிரதமர் நரேந்திர மோடி அர்ப்பணிப்புடன் செயற்படுவார் என இந்தியாவின் பாதுகாப்பு அமைச்சர் ராஜ்நாத் சிங் தெரிவித்துள்ளார்.

சேலத்தில் நேற்று (ஞாயிற்றுக்கிழமை) நடைபெற்ற மாநாட்டில் கலந்துகொண்டு கருத்து தெரிவிக்கும்போதே அவர் இவ்வாறு குறிப்பிட்டுள்ளார்.

குறித்த மாநாட்டில் அமைச்சர் ராஜ்நாத் சிங் மேலும் கூறியுள்ளதாவது, “2015 ஆம் ஆண்டு பிரதமர் மோடி இலங்கைக்கு விஜயம் செய்த போது,யாழ்ப்பாணத்துக்கும் சென்றிருந்தார்.

அந்தவகையில் யாழ்ப்பாணத்துக்கு விஜயம் செய்த முதலாவது இந்திய பிரதமர் என்ற பெயரையும் அவர் பெற்றார்.

தமிழ்நாட்டின் மீது பிரதமர் மோடிக்கு தனிப்பட்ட உறவு இருக்கிறது. அவர் இலங்கையில் தமிழர்கள் சம உரிமையுடன் வாழ்வதற்கான நடவடிக்கைகளை நிச்சயம் மேற்கொள்வார்.

மேலும் இந்திய அரசாங்கம், இலங்கையில் யுத்தப்பாதிப்புக்கு உள்ளான மக்களுக்கு ,27 ஆயிரம் புதிய வீடுகளைகட்டிக் கொடுத்தது” என அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

வலிந்து காணாமலாக்கப்பட்டவர்களுக்கு எத்தனை அநீதி நடந்தது என்பது இன்னும் இந்த உலகத்துக்கு வெளிச்சமாகவில்லை. ஆனால் அவர்களைத் தேடிக்கொண்டிருப்பவர்களுக்கு இரண்டு தசாப்தத்திற்கும் மேலாக அநீதிகளையும் புறக்கணிப்புக்களையும் தாண்டி வேறேதும் நிகழ்ந்துவிடவில்லை. என்றோ ஓர் நாள் தன் மகனையோ, கணவனையோ, அண்ணனையோ, தம்பியையோ பார்த்த நினைவையும் அவர்களின் நிலைமை என்னவென்று அறிவதற்காகவே பல படிகள் ஏறியிறங்கிய புகைப்படங்களையும் மட்டுமே ஆதாரமாக கொண்டு இன்னும் கண்ணீரோடு காத்திருக்கின்றனர் வலிந்து காணாமலாக்கப்பட்டவர்களின் உறவினர்கள்.

இரண்டு வருடங்களுக்கு முன் காணாமலாக்கப்பட்டவர்களுக்கு நீதி வேண்டி ஆரம்பிக்கப்பட்ட போராட்டம் கடந்த 20 ஆம் திகதி இரண்டாண்டு பூர்த்தியானதைத்தொடர்ந்து கிளிநொச்சியில் உறவுகள் தீச்சட்டி போராட்டத்தில் ஈடுபட்டிருந்தனர்.

2000 ஆம் ஆண்டு காணாமலாக்கப்பட்ட மகனை 21 வருடங்களாக தேடிவரும் 61 வயதான தாமோதரம்பிள்ளை பேரின்பநாயகி தன்னுடைய மகனுக்கு என்ன நடந்து என்று தெரியாமலேயே உயிரிழந்தார்.

இது முதல் முறையல்ல. தங்கள் உறவுகளுக்கு என்ன நடந்தது என்று தேடிக்கொண்டிருக்கும் நிலையிலேயே 75 உயிர்கள் ஏக்கங்களோடு மண்ணில் இருந்து மறைந்தன.

தாமோதரம்பிள்ளை பேரின்பநாயகி

இந்நிலையில் யுத்தத்தினால் காணாமலாக்கப்பட்ட உறவுகளின் நிலை குறித்து அதிருப்தியடைவதாக இலங்கை மற்றும் மாலைதீவுக்கான அமெரிக்கத் தூதுவர் அலைனா டெப்லிட்ஸ் தெரிவித்துள்ளார்.

மன்னாரில் வடக்கு, கிழக்கு வலிந்து காணாமலாக்கப்பட்டோரின் உறவினர்கள் சங்கத்தின் உறுப்பினர்களான சுபலக்ஷ்மி, ஷியாமளா ஆகியோரை சந்தித்து கலந்துரையாடிய பின்னரே தன்னுடைய டுவிட்டர் பக்கத்தில் அவர் இவ்வாறு தெரிவித்திருந்தார்.

“உங்களுடைய மகனையோ, கணவனையோ இழப்பதை சற்று கற்பனை செய்து பாருங்கள். இன்று வரை அவர்களுக்கு என்ன நடந்தது என்று தெரியாது.

இதுவே யுத்தத்தால் காணாமலாக்கப்பட்டவர்களின் உறவுகளின் நிலை. ஒரு பொறுப்பான அரசாங்கம் பாதிக்கப்பட்டவர்களின் குடும்பங்களின் உணர்வுகளை மதிக்க வேண்டும். அவர்களுக்காக உருவாக்கப்பட்ட ஆணைக்குழுக்கள் பரிந்துரைகளை அவர்களின் வலிகளை ஆற்றுவதற்காகவாவது மதிப்பளித்து பரிசீலனை செய்ய வேண்டும்.

ஆனால் அவர்களின் குடும்பங்கள் அவர்களுக்கு என்ன நடந்தது என்று தெரியாமலேயே இன்னமும் இலங்கை முழுவதும் தேடிக்கொண்டிருக்கிறது. நாட்டின் சந்தர்ப்ப சூழ்நிலைகள் எவ்வாறானவையாக இருந்தாலும் தங்கள் அன்புக்குரியவர்களுக்கு என்ன நடந்தது என்பதை அறியும் உரிமை அவர்களின் குடும்பத்தவர்களுக்கு உள்ளது.” என்றார்.

இது குறித்து நேற்று அவரோடு சந்திப்பினை மேற்கொண்ட வடக்கு கிழக்கு வலிந்து காணாமலாக்கப்பட்டோரின் உறவினர்கள் சங்கத்தின் உறுப்பினரொருவரை தொடர்பு கொண்டு வினவிய போது

“2009 ஆம் ஆண்டு இறுதிப்போரின் போது என்னோடு வந்த என்னுடைய மகனை இராணுவத்தினர் வந்து அழைத்துச்சென்றனர். மறுநாள் முகாம் ஒன்றில் வந்து சந்திக்கும் படி என்னிடம் சொல்லி விட்டு அழைத்துச்சென்று விட்டனர்.

மறுநாள் முகாமிற்கு சென்ற பொழுது நான் வெளியேயிருந்து அவனுக்கு கைகாட்டினேன். ஆனால் அவன் என்னைப் பார்த்தானா இல்லையா என்பதுகூட தெரியாது. அதற்கு பின்னர் அவனை அந்த முகாமில் காணவில்லை. பின்னர் ஓமந்தையிலுள்ள ஒரு முகாமில் அவனைப் பார்த்ததாக எனக்குத்தெரிந்த சிலர் சொன்னார்கள். அதற்குப்பின்னர் அவனை யாரும் பார்க்கவில்லை. அவனுக்கு என்ன ஆனது என்பதும் தெரியவில்லை. இதனை நாங்கள் அமெரிக்க தூதுவரிடம் தெரிவித்தோம்.

காணாமல் போன எங்கள் உறவினர்கள் பற்றி தெரியும் வரை அரசாங்கத்திற்கு அழுத்தம் கொடுப்பதாக உறுதியளித்த அவர் உண்மையைக் கண்டறிந்தால் மட்டும் போதுமா? இல்லாவிட்டால் இதற்கு காரணமானவர்களுக்கு தண்டனையும் வழங்க வேண்டுமா? என்று எம்மிடம் வினவினார்.

ஆனால் எங்களுடைய பதில் ஒன்று தான். அவர்களுக்கு என்ன ஆனது என்பதை தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதே எங்கள் அடிப்படை வேண்டுகோளாக உள்ளது. எங்கள் பிள்ளைகளுக்கும் உறவுகளுக்கும் என்ன நடந்தது என்று கூட தெரியாமல் நாங்கள் எங்கள் ஒவ்வொரு நாளையும் மிகுந்த ஏக்கத்தோடு கடந்து வருகிறோம்.

அவர்கள் உயிரோடு இருக்கிறார்களா இல்லையா என்பதை மட்டுமாவது தெரியப்படுத்துங்கள். உயிரோடு இல்லையென்றால் அவர்கள் உயிரிழந்த தினத்தை சொல்லுங்கள். அநியாயமாக கொல்லப்பட்ட அவர்களின் ஆன்மா சாந்தியடைய கிரியைகளைச்செய்வதற்கு ஒரு நாள் கூட இல்லை என்பது எத்தனை துன்பமானது என்பதை இந்த அரசாங்கம் புரிந்துகொள்ள மறுக்கிறது.

காணாமலாக்கப்பட்டவர்களுக்கான ஆணைக்குழுக்கள் பல வந்து போய் விட்டன. இன்னும் எத்தனை பேர் காணாமலாக்கப்பட்டுள்ளனர் என்பதைக்கூட எந்த ஆணைக்குழுவுக்கு சரியாக தெரிவிக்கவில்லை.

காணாமலாக்கப்பட்டவர்களுக்கான அலுவலகம் இதுவரை மன்னாரில் வெறும் 333 பேரே காணாமலாக்கப்பட்டுள்ளதாகவும் சரியான தரவுகளை தேடிக்கொண்டிருப்பதாகவும் தெரிவிக்கிறது.

காணாமலாக்கப்பட்டவர்கள் யார் என்று இன்னும் தேடிக்கொண்டிருப்பவர்கள் அவர்களுக்கு என்ன ஆனது என்பதை எப்போது தேட ஆரம்பிக்கப் போகிறார்கள்.

இந்த ஆணைக்குழுக்களாலும் அலுவலகங்களாலும் எந்த மாற்றமும் நிகழப்போவதில்லை. அப்படியொன்று நடக்குமாக இருந்தால் அது என்றோ நடந்திருக்க வேண்டும்.” என்று தெரிவித்தார்.