இலங்கையில் வாரிசு அரசியல் முடிந்து விட்டதாகவும், நாமல் ராஜபக்ஷ வேறு வேலையை தேடிக்கொள்ள வேண்டுமென்று்ம் விமல் வீரவன்ச தெரிவித்துள்ளார்.
பொல்கஹவெல நகர மண்டபத்தில் நேற்று (19) நடைபெற்ற சுதந்திர மக்கள் முன்னணியின் கூட்டத்தில் உரையாற்றிய போது இதனை தெரிவித்தார்.
இன்று, நாடு அண்மைக்கால வரலாற்றில் மிக மோசமான நெருக்கடியை எதிர்நோக்கியுள்ளது. அதனால்தான் ஜனாதிபதி ரணில் விக்கிரமசிங்க, ‘தேர்தலுக்கு பணமில்லை’ என்று நெருக்கடியைப் பயன்படுத்துகிறார். சுதந்திரம் அடைந்ததில் இருந்து தேர்தல்கள் ஒத்திவைக்கப்பட்டுள்ளன. ஆனால், ‘பணமில்லை’ என்ற காரணத்தால் தேர்தல் ஒத்திவைக்கப்படவில்லை.
இங்குள்ள பெரியவர்களுக்கு அந்தக் காலம் நினைவிருக்கலாம். அப்போது ஜனாதிபதியாக இருந்தவர் ஜெ. ஆர்.ஜெயவர்தன. அவர் காலத்தில் தேர்தல் ஒத்தி வைக்கப்பட்டது. மருமகன் ரணில் விக்கிரமசிங்க தேர்தலை ஒத்திவைத்துள்ளார். தற்போது மாகாண சபை தேர்தகள் காணாமல் போயுள்ளன. ‘பணமில்லை’ என்ற காரணத்தால், உள்ளாட்சி தேர்தல் குறித்த நேரத்தில் நடைபெறுவதில்லை. அதுவும் இப்போது மறைந்து வருகிறது. ஒரு இராஜாங்க அமைச்சர் சொல்வதை நான் பார்த்திருக்கிறேன். ‘உள்ளாட்சி தேர்தல் நடக்காது. ஜனாதிபதி தேர்தல் வரப்போகிறது. நிறைவேற்று அதிகாரம் – மாகாண சபை அதிகாரங்கள் – உள்ளூராட்சி அதிகார சபைகளின் அதிகாரம் அனைத்தும் இப்பொழுது ஒருவரிடம்.
மக்களின் வாக்குகளால் நிராகரிக்கப்பட்ட ரணில் விக்கிரமசிங்க ஐ.தே.க தேசியப் பட்டியலில் இருந்து நியமனம் செய்யப்பட்ட போதிலும் சுமார் ஒரு வருட காலம் பாராளுமன்றத்திற்கு வருவதைத் தவிர்த்து வந்தார். நெருக்கடி அதிகரிக்கும் நேரம் குறித்து ரணில் விக்கிரமசிங்க அவர்களுக்கு முன்னரே புரிதல் இருந்தது என்பது எனது அனுமானம்.
பொருளாதார நெருக்கடி தீவிரமடையும் வேளையில் அவர் பாராளுமன்றத்திற்குள் பதுங்கியிருந்தார். காலிமுகத்திடல் மக்கள் கிளர்ச்சி காரணமாக கோத்தபாய ராஜபக்ச ஜனாதிபதி கதிரையை விட்டு வெளியேறுவதற்கு முன்னர் அவர் பிரதமர் நாற்காலியில் அமர்ந்தார். அங்கிருந்து வெளியேறிய அவர் ஜனாதிபதி நாற்காலியில் அமர்ந்தார். தற்போது மாகாண சபைகள் கலைக்கப்பட்டுள்ள நிலையில், மாகாண சபை அதிகாரங்களும் ஜனாதிபதியின் கைகளிலேயே உள்ளன.
இன்றிரவு உள்ளூராட்சிசபைகளின் காலம் முடிந்து, அந்த அதிகாரங்களும் ஜனாதிபதியின் கைகளுக்குச் செல்கின்றன. இந்த நாட்டில் நிறைவேற்று அதிகாரம் கொண்ட ஜனாதிபதிகள் இருந்த போதிலும், மாகாண சபைகளின் அதிகாரங்களையும் உள்ளூராட்சி நிறுவனங்களின் அதிகாரத்தையும் ஒரே நேரத்தில் வைத்திருக்கும் ஜனாதிபதிகள் இதுவரை இருந்ததில்லை. அவர்தான் ‘ஒரே ஒருவன்’. எனவே, இது உருவாக்கப்படும் ஒரு சாதாரண சர்வாதிகாரம் அல்ல. பொருளாதார நெருக்கடியைப் பயன்படுத்தி, சர்வாதிகார சக்தியைப் பயன்படுத்தி நம் நாட்டின் எஞ்சியிருக்கும் வாழ்க்கையை அழிக்கத் தயாராகி வருகின்றனர்.
இப்போது நமது இளம் தலைமுறையினர், ‘புத்திசாலி அரசியல்வாதிகள் வேண்டும்’ என்று கூறுகிறார்கள். இந்த நாட்டில் ‘புத்திசாலி அரசியல்வாதிகள்’ இருந்தார்கள் என்பதை இந்த பெரியவர்கள் அந்த சிறு குழந்தைகளுக்கு கற்பிக்க வேண்டும். குருநாகல் மாவட்ட நாடாளுமன்ற உறுப்பினரும் முன்னாள் நிதி அமைச்சருமான யு. பி. திரு.வன்னிநாயக்க அத்தகைய ‘புத்திசாலி அரசியல்வாதி’. சர்வதேச மாநாட்டிற்குச் சென்றபோது அவருக்குப் பரிசாக ஒரு கார் கிடைத்தது. இலங்கைக்கு வந்ததும் அமைச்சின் செயலாளர், ‘ஐயா, இந்த காரை எடுங்கள்’ என்றார். வன்னிநாயக்க ‘இது எனக்கு வழங்கப்படவில்லை, அரசாங்கத்திற்கு வழங்கப்பட்டது’ என்கிறார். அப்போது அமைச்சின் செயலாளர் மீண்டும் கூறுகிறார் ‘இது ஐயா பெயரில் உள்ளது. வீட்டிற்கு எடுத்துச் செல்லுங்கள்’.
“குருநாகல் வன்னிநாயக்கவுக்கு இது கிடைக்கவில்லை. அரசாங்க அமைச்சராக இருக்கும் வன்னிநாயக்கவுக்கு இது கிடைத்தது. எனவே இது இலங்கை அரசுக்கு சொந்தமானது“ என்றார்.
இவ்வாறான முன்னுதாரணமாக இந்த நாட்டில் அரசியல் தலைவர்கள் இருந்தார்கள். இன்னொரு உதாரணம் சொல்கிறேன். மஹியங்கனை பக்கத்தில் இருந்த ஒரு அரசியல்வாதியை சந்திக்க தீவிர ஆதரவாளர் ஒருவர் வந்து, ‘என் மகனை போலீசார் அழைத்துச் சென்றுள்ளனர், தயவுசெய்து, ஐயா, காப்பாற்றுங்கள்“ என்றார். குற்றச்சாட்டு கஞ்சா வைத்திருந்தது போன்ற குற்றவியல் குற்றச்சாட்டு. இதைக் கேட்ட எம்.பி. உள்ளே சென்றார். வீட்டிற்குள் ஆடையை கழற்றிவிட்டு, ‘சரி, இப்போது போகலாம்’ என்று நிர்வாணமாக திரும்பி வந்தபோது, ஆதரவாளர் கேட்டார், ‘ஏன் சேர் இப்படி வருகிறீர்கள்?’ என.
எம்.பி., ‘இதுபற்றி பேச ஆடையுடன் போலீசுக்கு செல்லலாமா?. சட்டத்தில் தலையிட முடியாது’ என அங்கே காட்டினார்.இப்படி பல உதாரணங்கள் உள்ளன.
புதிய தலைமுறை கேட்கும் அந்த உதாரணங்களை விதைக்கும் அரசியல் இந்த உலகில் இருந்தது. 1977 இல் திறந்த பொருளாதாரம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட பின்னர் அது இழக்கப்பட்டது; நாய்களைக் கொன்று பணம் சம்பாதிக்கும் கலாச்சாரத்திற்குப் பிறகு; ஒவ்வொரு கடத்தல்காரரும் அரசியல் அரங்கில் நுழைந்த பிறகு. “ஜொனி” போன்ற வணிக நெட்வொர்க்குகளுக்கான இடம் ஏற்பட்டுள்ளது.
இப்போது முன்னாள் ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக்ஷவுக்கு என்ன நடந்தது என்பதைப் பாருங்கள். பசில் அவரை கொழும்பில் வைத்திருந்தார். ஜொனி (ஜோன்ஸ்டன் பெர்னான்டோ) குருநாகலில் வைத்திருந்தார். கொழும்பில் இவரிடம் ஏதாவது சொன்னால் ‘பசிலிடம் சொல்லுங்கள்’ என்கிறார். குருநாகலில் எதையாவது சொன்னால், ‘அட, ஜொனியிடம் சொல்லுங்கள்’ என்கிறார்கள். நாய்களைக் கொன்று பணம் சம்பாதிக்கும் கலாச்சாரம் வந்த பிறகு, ஜொனிலா போன்ற வணிக வலையமைப்புகள் இந்நாட்டின் அரசியல் அரங்கில் இடம் பிடித்தன.
எனவேதான் இந்த முறையை மாற்றி உதாரணங்களை விதைக்கும் அரசியலை மீண்டும் இந்த பூமிக்கு கொண்டு வர வேண்டும் என்கிறார்கள். அது முடியும். அதைச் செய்யக் கூடிய தலைவர்கள் சுதந்திர மக்கள் கூட்டணியில் முதல் வரிசையில் உள்ளனர்.
1977 முதல் பயணத்தின் பலன்களை இன்று நாம் பெற்றுள்ளோம். ‘கடன் வாங்கி – சுகமாகச் சாப்பிட்டு – ஜாலியாக இருந்து – வருங்கால சந்ததி இன்று பலியாகி விட்டது. இப்போது விக்கிரமசிங்க மீண்டும் அதையே செய்ய முயற்சிக்கிறார். சர்வதேச நாணய நிதியத்திடம் இருந்து நான்கு தவணைகளில் 2.9 பில்லியன் டொலர் கடன் பெறப்படுகிறது. அது கிடைத்தவுடன், கடனை திருப்பிச் செலுத்த முடியாத கடனாளியாக இருந்து, கடனைத் திருப்பிச் செலுத்தத் தகுதியுள்ள கடனாளியாக இலங்கை மாறும். அன்றிலிருந்து, கடனைத் திரும்பப் பெற்று, நிம்மதியாகச் சாப்பிட்டு, மகிழ்ச்சியாக வாழ வாய்ப்பு கிடைத்துள்ளது.
இந்த நெருக்கடியை ரணில் விக்கிரமசிங்க சரியாக படிக்கவில்லை. 2015 ஆம் ஆண்டு முதல் 2019 ஆம் ஆண்டு வரை ரணில் விக்கிரமசிங்கவின் நல்லாட்சியின் போது இந்த பொருளாதார நெருக்கடிக்கு முக்கிய காரணம் உருவாக்கப்பட்டது. இந்த நான்கரை ஆண்டுகளில் 12.5 பில்லியன் டொலர்கள் சர்வதேச இறையாண்மைப் பத்திரங்கள் மூலம் கடன் வாங்கப்பட்டுள்ளது. அந்தக் கடனுக்கான வட்டியும், பிரீமியமும் வரும்போது, கடனைச் செலுத்த முடியாத நிலைக்குத் தள்ளப்படுகிறோம். இந்த பொருளாதார நெருக்கடியில் வீழ்வதற்கான ஆரம்பம் அது.
மீண்டும் கடன் பெற்று தொடர்ந்து கடன் வாங்கும் தகுதியை பெற்றால் இந்த நாடு தேடும் பதிலா இது? இன்று பொஹொட்டு தலைவர்கள் தொலைக்காட்சி சேனல்களுக்கு வந்து இந்த பதிலுக்கு கலர் கொடுக்கிறார்கள். அது தவறான பதில். நாடு கேட்கும் பதில் அதுவல்ல. இவர்கள் இருவரும் ‘உடம்பு சரியில்லை ஆனால் வயிறு சுத்தமாகும்’ என்று பதில் சொல்லப் போகிறார்கள்.
குடிசைகள் அதிகம் உள்ள பகுதியைப் பார்த்தபோது அது ‘கொரியா’ என்று அழைக்கப்பட்டது. இன்று கொரியா மிகவும் வளர்ந்த நாடு. உணவும் பானமும் இல்லாத மக்கள் வாழும் கிராமம் ‘எத்தியோப்பியா’ என்று அழைக்கப்பட்டது. ஆனால் இன்று, எத்தியோப்பியா தனது பொதுப் போக்குவரத்து அமைப்பில் ‘புல்லட் ரயிலை’ கூட சேர்த்த ஒரு நாடு. ருவாண்டா என்பது ‘டுட்சி-ஹுட்டு’ பழங்குடியின மோதல்களால் துட்ஸி மக்கள் இனப்படுகொலைக்கு ஆளான நாடு. இன்று, ஒரு புதிய தலைமையின் கீழ், அந்த நாடு வலிமையாக செல்கிறது. ஒரு நாட்டை உயர்த்த சரியான தலைமை தேவை. இந்த நாட்டின் மேல்தட்டு அரசியல் சாமானியர்களின் வாழ்க்கையை உயர்த்த விரும்பவில்லை. ஆனால் உயர்சாதியற்ற அரசியல் தலைமை, இந்த நாட்டில் உள்ள சாதாரண தாய் தந்தை மகன்களின் அரசியல் தலைமை இந்த நாட்டை கொரியா, எத்தியோப்பியா, ருவாண்டா போன்று உயர்த்த முடியும்.
இந்த நாட்டை கட்டியெழுப்ப முடியும் என சிலர் நினைக்கின்றனர். அப்படி நினைக்கும் சஜித் பிரேமதாச அவர்களால் மேடையில் பேசுவது கூட புரியாததால் இந்த நாட்டை கட்டியெழுப்ப முடியாது என்பது தெளிவாகிறது. தேசிய மக்கள் சக்தியும், ‘இதை கொடுத்தால் கட்டுவோம்’ என்கிறது. நாட்டைக் கட்டியெழுப்புகிறோம் எனச் சொல்பவர்களின் வேட்பாளர் பட்டியல்களில் பெரும்பாலானவர்கள் பல்வேறு ஊழல்கள், திருட்டுகளில் சிக்கியவர்கள்தான். சீனாவில் இருந்து கொண்டு வரப்பட்ட உரக் கப்பலை ஜே.வி.பி தலைவர் ‘மலக் கப்பல்’ என்று அழைத்தார். ஆனால் அந்த கப்பலை இலங்கைக்கு கொண்டு வந்த பிரதிநிதி அவர்கள் சார்பாக வாக்கு கேட்கிறார். இந்த நாட்டுக்கு இன்று தேவைப்படுவது வெறுப்பை விதைக்கும் அரசியலல்ல, உதாரணங்களை விதைக்கும் அரசியலே. சுதந்திர மக்கள் கூட்டணியை ஊக்குவிக்கும் அரசியல்தான். தலைமையின் வழிகாட்டுதல் சரியாக இருந்தால் ஐந்தாண்டுகளில் இந்த நாட்டை உயர்த்த முடியும். அந்த சரியான தலைமைத்துவ வழிகாட்டலை வழங்கவே சுதந்திர மக்கள் கூட்டமைப்பு பிறந்தது.
குடும்பத்தில் இருந்து குடும்பத்திற்கு அதிகாரம் மாற்றப்பட்ட வாரிசு அரசியல் இன்று முடிவுக்கு வந்துள்ளது. அதனால்தான் நாமல் ராஜபக்ஷவிடம் ‘வேறொரு வேலையைத் தேடுங்கள்’ என்று சொல்கிறோம். அந்த அரசியல் முடிந்தது. ஒரு புதிய சகாப்தம் வருகிறது. நாட்டின் தலைவிதியைத் தீர்மானிக்கும் அதிகாரம் சாமானியர்களின் கைகளில் இருந்த காலம் அது. அந்த சகாப்தத்தை அன்புடன் ஏற்றுக்கொண்டு எங்களுடன் முன்வருமாறு கேட்டுக்கொள்கிறோம் என்றார்.
